In deze Benefietavond vraagt Jona Rendering aandacht voor Libanon en de hulp die Cordaid daar biedt.

Jona Lendering (1964) studeerde geschiedenis in Leiden en oudheidkunde in Amsterdam, was werkzaam op diverse opgravingen en publiceerde een stuk of twintig boeken over oude geschiedenis. Hij is ook werkzaam als journalist, docent, adviseur en webmaster (Livius.org), en hij schrijft elke dag op zijn blog MainzerBeobachter.com een stuk over de Oudheid (en soms over andere onderwerpen). Hij is tevens werkzaam als reisleider.

In die laatste kwaliteit leerde hij Libanon kennen en hij was op slag verliefd toen hij voor het eerst Beiroet zag. Hij maakte er vrienden, bleef er terugkomen, en publiceerde in 2025 Libanon. Een korte geschiedenis, waarvan de royalties zijn geoormerkt voor Cordaid.

Libanon is een klein land, waarvan de geschiedenis mede wordt bepaald door ontwikkelingen die beginnen in de buurlanden. Libanon is daardoor regelmatig het slachtoffer van andermans conflicten. Frankrijk, de Verenigde Staten, Syrië, Libië, Iran en Israël hebben zich in het recente verleden allemaal bemoeid met het kleine land.

Een deel van de verklaring is dat Libanon een onvoorstelbaar bergachtig land is. Elke religieuze minderheid uit het Midden-Oosten heeft er wel een eigen vallei: soennieten, sji’ieten, druzen, joden, grieks-orthodoxen, maronieten. Elk van deze groepen heeft wel een buitenlandse beschermer. Toch is belangrijk te bedenken dat de voornaamste sociale groep niet de eigen religie is, maar de familie; en de voornaamste scheidslijn in Libanon is niet religieus: dat is de tegenstelling tussen schatrijk en straatarm.

De frustratie van de laatste groep vertaalt zich steeds vaker in open protesten, zeker na de enorme explosie in de haven van Beiroet. De uitbraak van covid en de huidige oorlog met Israël hebben de protesten vooralsnog de pas afgesneden, maar dat wil niet zeggen dat Libanon, met een internationale economie en een hoogopgeleide bevolking, kansloos is.